نگار

تالارها از آخر شروع می شوند

تالاب ها از میان می جوشند

تالاسمی از دست های من سفید می شود

دست به نرده ها و ریز ریز تا تاریک تر ها لیز می خورم

به هر کجا ی این تالار که می رسم دری باز می شود

و مستی  روی دستهایم می افتد

تنها دلم خواب می خواهد